ELİMİZDEKİNİ KAYBETMEYELİM

Günümüz ailelerinde gözlemlediğimiz her şeyi bilen, hepsine cevap verebilen, hayatı sınav olmuş çocuklar yetiştiriliyor. Belki de şartlar bunu gerektiriyor diyeceksiniz.

Aslında durum şu: 6 yaşına kadar aileyle oturmuş; onlarla her şeyi izlemiş; ama okul başlamış, çocuk “Hadi odana, ders çalışmaya.” cümleleriyle karşılaşmış. Peki, bu durumda anne babaların hataları yok mu? Çocuk anne babasında kitap görmez kumanda ve telefon görürse onun da isteği o olacak. Önce sürekli odaya gönderdiğimiz bile bile yalnızlaştırdığımız evladımızı bizimle konuşmaya alıştırmamışız, sıkıntımızı paylaşmamışız, çözüm üretmeyi öğretmemişiz. Evde onların bilmesi gereken ailevi durumlarda, planlamalarda, kahvaltı hazırlamada alışveriş yapmada yardım istesek, en önemlisi bir gün her şeyimizi geleceğimizi onların eline bırakacağımız çocuklarımızı sonuna kadar dinlesek, karşımızda özgüveni yüksek, bir şeyler yapabileceğine inanan insanlar olacak.

Çünkü hayat şöyledir: okursunuz, okulunuz bittiği gün artık mesleğiniz var, öğretmenseniz her şeye çözüm bulmanız, her anlattığınız anlaşılır sanılır; inşaat mühendisiyseniz o kitapta okuduğunuz şeyle hemen bina yapmanız beklenir.

Bir çocuğun en çok sevgi ve saygıya ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Biz evde ne kadar bu duygulara doyurursak hem dışarıdaki tehlike arz edecek insanlara fırsat vermez hem de mutlaka bunun kıymetini bilir ve bu sevgi saygı ve sadakat olarak bize ve çevresine döner. Aslında incelenen olaylara bakıldığında evde aile bağı güçlü olmayan, bir odada yaşayan, sürekli nasihat dinleyen çocuklarımız, evden çıktıktan sonra onlara gülümseyene, özellikle onları dinleyenlere itibar ediyor ve ne yazık ki dışarıdaki insanlar onlara yaklaşmak için bunu çok güzel kullanıyor.

Bizler “yapma”, “etme” derken, onlar “sen ne kadar iyisin”, “harikasın”, “güzelsin”, “yeteneklisin”, “sana güveniyorum” gibi sözlerle onları çok kolay elde edebiliyorlar.

Hiç kimse istemez çocuğu zorlansın, kötü arkadaşı olsun, dışarıdan eve getirememe, arkadaşlarının elinden alamama, gibi durumlara maruz kalmak. Anne babaların istediği kendi yaşamında yaptığı yanlışları yapmasın, onların yapamadıkları yapsın, imkânsızlıklar ortadan kalksın. Gelelim gençlerin istediğine yüreklendirilmek, güvenildiğini bilmek, yapabileceğine inandırılmak ve doğru ya da yanlış yaparak yaşayarak görmek o zaman hadi şimdi yanlarında olalım ne yaparlarsa nereye giderlerse güvendiğimizi gösterelim o tek kişilik odalarda gerekli olmadığı sürece durdurmayarak. Herkesin aile sıcaklığına, birlik beraberliğe, özgüvene, yaptığının takdir edilmesine ihtiyacı vardır. Bunu yapıp çocuklarımızı kazanalım. Çok değil, birkaç sene sonra onların fikirleriyle dengeleri değiştirecekleri dünyada yaşıyor olacağız.

O zaman duvarlarla konuşan, ya da bilmediği insanlara derdini anlatan, onlarda sevgi arayan değil de dünyaya şekli veren neden bizim çocuğumuz olmasın?

Sümeyra KATIRCIOĞLU ARSLAN

8 thoughts to “ELİMİZDEKİNİ KAYBETMEYELİM”

  1. Gunumuzde en cok atilan tweetlerden birini aktarmak istiyorum, “icimi hic tanimadigim birine anlatmak istiyorum ” nedenleri yukaridaki ektedir 🙂

    Daha güzel nasıl anlatılır ki başka ? Yüreğinize sağlık en güzel anne, öğretmen 🙂

  2. Teşekkür ederiz bu güzel yazınız icin. Sayenizde çocuklarımıza çok sey katacagımızı düşünüyorum .

  3. Değindiğiniz konular Ailelerimizin kanayan yarası.Sizin gibi genç kalemlere Ve Güzel Düşüncelere Toplum olarak ihtiyacımız var.Yüreğine Sağlık Sümerya Katırcıoğlu Arslan👏🏻👏🏻

  4. Ne demeliyim bilmiyorum ama tek kelimeyle harika bir makale olmus.. cocuklarimiz hic tanimadiklari insanlardan duyduklari en ufak takdir edilme sozune kanmalarinin tek suclusu bunu sicacik yuvasinda ona hic tattirmamis olan ebeveynlerdir… En kucuk ama en kalici adimlar sicak yuvalarimizda atiliyor hepimiz o kucuk adimlari atalim insallah.. Bu bilgi ve mutlu gelecek dolu makale icin guzel anneye, sevgi kokan oğretmene cok tesekkur ederim…

  5. Maşallah cok guzel yazmışsiniz hocam söylediklerinize bende katılyorum.. çocuk eğitimi dediğin şey zaten ailede ilgi muhabbetten geçiyor..her zaman söyleriz asri saadet mutlulugu istiyorsak başta çocuk egitim ,ahlaki gelmeli zaten de eger bu konuyu halletmişsek gerisi Allah’in izni ile kolaydır.. elinize yüreğinize sağlık..devamı dileriz mutkala yazın bizide aydinlatin böyle inşallah..

  6. Bazen aileler çocuklarını hayat projeleri olarak görüyorlar oysa sadece yanlarında olmaları güven hissettirmeleri yetecektir her şeye. Çok güzel tespitler, anne babaların okuması lazım mutlaka. Tebrikler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir