GÜZEL GÜNLER GÖRMEK ELİMİZDE

O kadar alıştık ki tüketmeye anlatmaya neresinden başlasam bilemedim…

Bakıyorum etrafıma, haberlere, reklamlara, insanlara önceden ihtiyacımdı aldım denilirdi, alınca insanlar mutlu olurdu. Günümüzde sevdim aldım, gördüm aldım, nasıl olsa lazım olur olarak alınıyor. Özellikle çocuklar sürekli istiyor alınıyor hatta istemeden alınıyor ama memnuniyet yok çünkü her şey geliyor. Çok merak ediyorum birkaç sene sonra nasıl doyum sağlanacak?

Ne tarafa dönsek kredi kartı, faiz ya da diğer şeyler. Herkes şikâyetçi durumdan pahalılıktan ama nereye girsek sıra bekliyoruz ve karttan ödeyerek insanlara para vermiyoruz gibi geliyor. Ya sonrası ay sonu geldi yine nasıl ödenecek bu kartlar?

Asıl önemli olan kısım ise manevî tüketim cebimizdeki paramızı tükettiğimiz gibi etrafımızdaki insanları da tüketiyoruz ve inanın alışveriş yapmasak olur da dostsuz olmaz. En çok da güveni tükettik dikkat edin insanlar bir şeyler anlatmadan aramızda kalsın diyorlar zaten olması gereken bu değil mi? Demek ki değilmiş ki tembih ediyorlar. Gördüklerimiz duyduklarımız sayesinde her şeyden tedirgin olmaya başladık.

Neden insanlar psikologa gidiyor? Kendi fikrim istediğiniz gibi her şeyi anlatıyorsunuz ama o kimseye anlatmıyor siz de her şeyi anlattığınız için rahatlamış oluyorsunuz. Dün bir ilan gördüm 1 saat dert dinleme 7 dolar… Güvensizlik yeni bir iş alanına dönüştü. En ufak şeyde dostluğu akrabalığı tükettik. Gözlemleyin telefon çalınca yine ne isteyecek yoksa beni aramazdı diyenler var. Oysaki akşam oturmaları vardı televizyon açılmayan kahkahaların olduğu ya da istişare yapılırdı. Bir konuyu nasıl çözeriz diye. Ya şimdi ne var misafir geliyor prizin yerini soruyor oraya yakın oturacak kendini garantiye alacak. Odaya giriyorum herkeste telefon sanıyorum aynı odada mesajlaşıyorlar. Hatta odadan odaya birbirinden mesajla bir şey isteyip herkes kendi odasında yaşıyor sıkıntıları paylaşmayı, derdimizi konuşmayı, gülmeyi tükettik.

Bir kişiyle ne olur diye düşünmeyelim. Biz elimizden geleni yapalım başta kendimizden başlayarak evimize çevremize doğruyu anlatalım. Zaman geçtikçe ne günler göreceğiz, güzel günler göreceğiz inşallah…

SÜMEYRA KATIRCIOĞLU ARSLAN

5 thoughts to “GÜZEL GÜNLER GÖRMEK ELİMİZDE”

  1. Yine Sümerya katırcıoğlu Arslan’ın Kaleminden Harika bir yazı,Toplumun Maalesef, kanayan yarasına değinmiş.Güzel nesiller Yeriştirmek,Güzel günler Görebilmek Duasıyla…

  2. Herşeyin farkındayız ama farkindaligimizin farkında değiliz illaki gözümüze sokulacak ki birşeyler için uğraşalım..yine teşekür ederiz abla

  3. Rabbim güzel günlere güzel gören gözlerle ulaştırsın inşallah. . Ama güzel dilemek yetmiyor aynlatmak aydınlanmak gerek … Müslümanin gözü açık olmalıdır. .. Yüreğinize ve emeğize sağlık … okuyup anlamak dileği ile..devamı ni dilerim hocam. .

  4. Tek kelimeyle mukemmel.. Bu tarz yazilari okudukca aydinlaniyor, aydinlandikca cevremide aydinlatmak istiyorum. Buna vesile oldugun icin tesekkuru Sumeyra Katircioglu Arslan’a bir borc bilirim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir