MUTLULUK

 

Kalplere dokunmaktır mutluluk. Güzel bakabilmektir, güzeli görebilmektir. Güzel kalplerimiz var vesselâm. Ama kalbini kinle, kıskançlıkla, fesatla doldurup kara noktalardan kül tablası yapanlar başka tabii.

Hayatta bir şeyler insanların menfaatlerine göre şekillense de, asıl mutluluk bence menfaati bile becerememekte. İnsanların huy edindiğini, hayatının normal bir parçası hâline getirdiğini, eğer ki sen beceremiyorsan mutlu ol be kardeşim.

Sevinçleri, gerçekten sevenlerle paylaşabilmekte mutluluk. Hani bazı insanları biriktirmek zor olmuştur, kırsan da gitmezler, kırsalar da gidemezsin. Acına aş, hayatına yoldaş olurlar. İşte budur mutluluk.

Bazen normal kalabilmektir. Ağır imtihanlardan sonra gününe şükredersin. Bozulan kırılan olursa, “Aman be tek sorun bu olsun!” dersin. Bazen insanları görebilmekte. Yanlış seçimler yaptığında erken gidenlere şükredersin. Bazıları hünerlerini açıktan, bazıları gizliden gösterir. Bakar ve sadece tebessüm edersin.

Bazen bir Kur’an sesinde, bazen minik bir bebeğin nefesinde mutluluk. Bazen gizliden yaptığın hayırda ya da gizli bir duada, bazen bir dostun neşesinde mutluluk.

Ne yaşıyorsun, ne yapıyorsun? Hayata neresinden bakıyorsun? Gözlerinle mi görüyorsun, yoksa ruhunla mı? Çok fazla uğraşma derim. Uğraştığın kadar kötülerindir dünya.

Biraz hikmet, biraz tebessüm, biraz sabır ve şükür. Acaba bu hayatta kaç senen, kaç saniyen, kaç tane verilecek nefesin kaldı? Bence onu bir düşün…

MELEK ALİBAŞ

4 thoughts to “MUTLULUK”

  1. Mutluluk yazınızı okuyunca kalbimde filizlenen bir duygu imiş simdi daha iyi anlıyorum iyi geliyor yazilariniz bana kaleminize sağlık

  2. Merve hanım yazılarımı takip ettiğinizi fark ediyorum. Çok teşekkürler güzel dilekleriniz için.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir