ÖZLEM

Çocukluğumun bayram renklerini özledim.
Öylesine akıp giden şu zamanı durdurmak istedim,
Geri getirmek, getirebilmek o soluksuz gülüşleri.
Ey kalbim, kırarken ben diğer kalbi sen neredeydin!
***
Hani şu cıvıl cıvıl masmavi kuş ötüşleri,
Hani şu güneş gibi gülen çocuk gözleri…
Bayram sabahı cami çıkışında
Şeker veren dedemin elleri
Birbirine gülen gözleri özledim.
***
Bir çocuk ki eritiverirdi kalbi
Uzaklardan bakan gözleri
Ne kini bilirdi ne de nefreti
Sevgisi gökyüzü kadar uçsuz bucaksız
Sevgisi gökyüzü kadar mavi
***
Sevmeyi ne zaman unuttu insan,
Ne zaman nefret eder oldu kâinattan.
Şarkılar yerine bağırışlar dudaklarda;
Ve ölüm saçan uçaklar
Bir zamanlar uçurtmaların olduğu bulutlarda.
Bombalar ve tüfekler alırken yerini
Kimse sormaz oldu toprak olan çocuğun bedelini.
***
Şimdi bir bayram sabahında kimsesiz
Masalları özlüyor mezar sessizliğinden yorulan kalbim.

MERVE EKMEKCİ

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir