ŞEYTANLAŞMIŞ CANLAR

Sustum. İçimi deşti yaram

Sustum. Ey hayat bu nasıl intikam?
Ciğerlerim çürüyor acının şiddetinden
Bilsem… Bu yalnızlık kimlere hiddetimden
***
Sustum. Karanlıklar kalbimi tırmalıyordu
Yakarışım gökleri parçalıyordu
Âhım vardı şeytanlaşmış canlara
Bilsem… Mâsumlar nasıl Hakk’a yalvarıyordu
***
Sustum. Düşündükçe Mecnun’a döndü dilim
Sustukça umarsızlaştı kelimelerim
Öyle bir his ki, kemiriliyor kalbim
Yeter! Bırakın dursun dünya dedikleri film

MELEK ALİBAŞ

2 thoughts to “ŞEYTANLAŞMIŞ CANLAR”

  1. Olaganustu bir şiir. Susmak, bazen haksizliklara bir isyan niteliginde ve sabir ölçüsünde zalimin suratina bir tokat atmak gibidir. Bazen öyle anlamlidir ki; nefsinin arzularina kendini kaptiran veya teslim eden cehalete yenik düşmüş zavallilara bir cevaptir. Yureginize saglik hocam.

  2. Lügatta ki kelimeleri siler atar sözlerin
    Bilmezler mi kalbime dokunur bahsettiklerin💕 Kalemine sağlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir