YOLUM OL ALLAH’IM

Kimsede gözüm yok, gönlüm yok. Dünyaya dair tüm heveslerim sarsılmış. Elimi uzatıyorum ama tutmuyorum. Derin derin bakıyorum ama oraya gidesim yok. Kafamın içinde matemler, beynimi saran düşünceler ama umudum yok. Sanki bir ağaçtan ha düştü ha düşecek küçük bir elma gibiyim. Gözüm aşağıda ama düşesim yok, gönlüm yukarılarda ama erişecek gücüm yok. Gözüm yerde, gönlüm sende Rabbim. Bazen yanıma bir yoldaş isterim. Sana vesile herhangi biri. Bir dost, eş veya arkadaş. Ama ne onun gelmeye niyeti var ne de benim aramaya niyetim…

Tüm bu iç çekişlerimin sebebi sen misin Rabbim? Eğer senin aşkın bana dünyadan el etek çektiriyorsa, ben o aşkın alnından öperim. Ama eğer ki dünya, beni hem kendinden hem senden ittiriyorsa, ben yaşamın gayesini arayıp da neyleyim…

Yolum ol Allah’ım. Sonum ol! Sana yoldaşsız geleceksem, bilirim yoldaşım sensin. Sana hissiz geleceksem, kalbimin hissiyatı sensin. Sana dünyasız geleceksem, bahçende yeni bir dünya vardır bana… Lakin sana hissiz, başkalarına türlü hisler beslemek istemem. Mutlu bir hayata dalıp, senin dünyandan kopmak istemem. Yeni bir yoldaş bulup, onla olmak istemem. Sen olmazsan ben; aşkı, hazzı, mutluluğu istemem…

Gittiğim yol mu, yoksa bir dünyalık son mu, bilemiyorum. Bir hayret ummânıdır, sanki boğuluyorum. Hoşlanıyorum da bu ruh hâlimden. Belki diyorum, Rahman’a giden bir yoldur inceden…

Herkese anlatmak istiyorum seni. Herkes duysun bendeki güzelliğini. Ve gün geçtikçe düzeltiyorum kendimi. Seviyorum, senin için yaptığım şeyleri. Seviyorum kendimi, senin için yapınca bir şeyleri…

Hissizliği seninle seviyorum. Yalnızlığı seninle. Güvenmeyi seninle seviyorum. Sıddıkiyeti, masumiyeti, en önemlisi aşkı… Seninle yetinmeyi seviyorum. Seninle kendime yetebilmeyi… Ve seni seviyorum. Ne olur hayra çıkar içimdekini…

MELEK ALİBAŞ

One thought to “YOLUM OL ALLAH’IM”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir